Dom dla Gigantów
W Fundacji Giganci marzymy o przyjaznym i bezpiecznym domu dla dorosłych osób z niepełnosprawnością, w tym z ASD.
Wyobrażamy sobie świat, w którym niepełnosprawne nastolatki, w tym te z ASD, wkraczające w dorosłość będą wspierane i doceniane za swoje wyjątkowe zdolności. Naszym celem jest stworzenie opiekuńczego środowiska które nazwiemy „Domem dla Gigantów”, zapewniającego osobom z ASD zasoby, możliwości i wsparcie, których potrzebują, aby zapewnić im szczęśliwą i bezpieczną przyszłość. Naszym celem jest wspieranie ich rozwoju osobistego, ułatwianie integracji społecznej i poprawianie ich ogólnego dobrostanu poprzez realizację kompleksowych programów i zaangażowanie w te działania społeczności lokalnych.
BUDOWA DOMU DLA GIGANTÓW - SZUKAMY DOBRYCH WZORCÓW
DETERMINACJA to kluczowe słowo do realizacji wielkiego przedsięwzięcia, które chcemy wspólnie z Rodzicami – Opiekunami Osób z Niepełnosprawnościami Fundacji Giganci osiągnąć, dokonać, urzeczywistnić oraz spełnić. Ziścić nasze JEDNO WIELKIE MARZENIE – zbudować kameralny dom mieszkalny dla Naszych dorastających dzieci z autyzmem i niepełnosprawnościami, dostosowanymi do ich niezwykłych potrzeb. MARZENIE GIGANTYCZNE, rzec można – niemożliwe? Dla nas przede wszystkim prawdziwe, realne i do wykonania. Liczymy się z ogromem pracy, wysiłkiem, trudem. Jednak wierzymy, że wspólnymi siłami, jak również poprzez nasze wieloletnie doświadczenia oraz szukanie dobrych wzorców – jak najlepszych – osiągniemy nasz szczegółowy i konkretny cel. Wszystko dla Naszych Wyjątkowych Dzieci! Pragniemy pomóc naszym pociechom z autyzmem wejść w dorosłość, by mogły w całości prowadzić samodzielne dorosłe życie lub być wspomagane na co dzień przez profesjonalną kadrę, w bezpiecznym, stworzonym pod ich potrzeby DOMU, ich NOWYM, DRUGIM DOMU.
Czytaj więcej
Zapewne powstaje pytanie, dlaczego My – Rodzice Osób z Niepełnosprawnościami z tak wielką determinacją dążymy do zbudowania niezawodnego, sprawdzonego, ciepłego ogniska domowego jakim będzie DOM DLA GIGANTÓW. Wpływa na to wiele czynników, ale najważniejsze z nich to:
- Osoby w spektrum autyzmu rozwijają się w nietypowy, wyjątkowy sposób. Potrzeby i wyzwania jakie stawia przed nimi codzienność, są szczególne. Podstawowe, egzystencjalne sprawy jak ubiór, mycie, toaleta, jedzenie są dla niektórych ogromnym sprawdzianem dnia codziennego. Planowanie dnia, wykonywanie obowiązków zawodowych i domowych, ustalanie domowego budżetu, zarządzanie czasem wolnym – to szereg czynności związanych z samodzielnym dorosłym życiem, które dla osób rozwijających się w typowy sposób są naturalne i oczywiste. Dla osób z autyzmem takie nie są. Nauka ich wymaga ogromnej uwagi, wysiłku i determinacji. Wymaga planu i codziennego wsparcia. Pozostawieni sami sobie, bez odpowiedniej, przyjaznej, bezpiecznej przestrzeni, nie są w stanie udźwignąć codziennych obowiązków, czy też, co najważniejsze ze spokojem funkcjonować.
- Rodzice Osób z Niepełnosprawnościami od momentu postawienia i usłyszenia diagnozy, koncentrują się na realizacji wielu terapii, rehabilitacji czy turnusów dla swoich pociech. Często rezygnują z pracy zawodowej, po to, by wspomóc rozwój i lepszą sprawność swojego dziecka. Uczą się sami, poprzez różne szkolenia, dostępne pomoce naukowe, konsultacje z fachowcami, specjalistami z branży terapeutycznej, edukacyjnej czy również medycznej, jak w trafny sposób podążać za dzieckiem, widzieć, słyszeć, poczuć, zrozumieć jego potrzeby, jak zadbać o rozwój ich zainteresowań i pasji, adekwatnie do ich możliwości. Opiekunowie podejmują się ogromnego wysiłku, by ich dziecko otrzymało jak najlepszą edukację, terapię, miało wokół siebie życzliwych, empatycznych i chętnych do pomocy ludzi – wykwalifikowaną kadrę i lekarzy. To bardzo ciężka, wieloletnia praca. Warto podkreślić, praca dająca owoce, przynosząca czasem małe, czasem wielkie sukcesy. Jednak, żeby te konkretne sukcesy utrzymać, pojawia się niekwestionowana potrzeba prowadzenia ciągłości terapii, rehabilitacji, a przede wszystkim stworzenia bezpiecznego miejsca – domowej przestrzeni, gdzie osiągnięte i dalsze postępy naszych pociech mogłyby mieć swój kolejny bieg, następstwo. Przy osobach w spektrum autyzmu ta potrzeba rozpoczyna się i trwa nie tylko wieku dziecięcym, dojrzewającym, ale ma swoją ciągłość w DOROSŁOŚCI.
- Brak systemowych rozwiązań i realnych szans na dalszy rozwój daje nam rodzicom osób z niepełnosprawnościami poczucie rozpaczy, gniewu, złości, smutku, w niektórych przypadkach głębokiej depresji. Zatrzymanie rozwoju naszych pociech i zaprzepaszczenie wieloletniego, wspólnego sukcesu (choćby minimalnego) powoduje w nas strach, lęk, paraliż, koniec świata. Przy kładzeniu się spać czy porannym budzeniu się powstaje w naszych głowach ciągle nurtujące pytania ”Co będzie, gdy mnie zabraknie?” Nasze dzieci często kończąc etap szkolny zderzają się z brakiem lub bardzo ograniczoną dostępnością dalszych terapii, całodobowego czy też dziennego miejsca pobytu, gdzie czuliby się akceptowani i w rzeczywistości dochodziłoby w tych miejscach do zrozumienia i realizowania ich potrzeb. Wszystko jest traktowane bardzo masowo, schematycznie, automatycznie, bez analiz , bez rozwiązań. Dobro człowieka staje na innym planie lub co najgorsze i przytłaczające, jest go brak.
Takim tokiem myślenia i konkretnego działania jak – My – Fundacja Giganci podążają już istniejące i prężnie funkcjonujące w naszym kraju instytucje, stowarzyszenia, fundacje. Będziemy brać z nich przykład, wspierać się na ich dotychczasowym doświadczeniu, gdyż uważamy, że jest to właściwy kierunek, aby urzeczywistnić nasze marzenie – budowę Domu dla Gigantów, w którym Nasze Dzieci będą mogły kontynuować terapię i uzupełnić ją o praktyczne umiejętności życiowe i społeczne. Będą mogły tam spokojnie i bezpiecznie mieszkać.
Oto przykłady fundacji, stowarzyszeń i instytucji, które podejmują się inwestycji budowy domu dla ich dzieci a przede wszystkim spełniają marzenia, dążąc do ich samodzielności i bezpieczeństwa.
- Jednym z przykładów jest budowa Kampus up pod Krakowem. To miejsce dla dorastających osób w spektrum autyzmu. Szkoła samodzielności, która powstaje po to, by przygotować je do dorosłego życia i wesprzeć w osiąganiu jak największej niezależności. Przestrzeń, w której poznają czym jest odpowiedzialność za własne życie. To tu będą mieli możliwość nauczyć się planowania każdego dnia z uwzględnieniem obowiązków domowych i czasu wolnego, zdobyć zawód i podjąć pracę, nawiązać relacje ze współmieszkańcami. Inicjatorzy tego przedsięwzięcia marzą, by była to przestrzeń nowoczesna i funkcjonalna, odpowiadająca wszelkim potrzebom wkraczających w dorosłość osób z autyzmem. Ponadto, miejsce to zostało zaprojektowane w taki sposób, by koszty jego utrzymania w przyszłości były jak najniższe. Kampus Autyzm Up będzie stanowił kompleks dwóch nowoczesnych budynków, mieszczących się na 52-arowej działce w Zdzięsławicach pod Krakowem. Specjalnie zaprojektowana przestrzeń będzie maksymalnie funkcjonalna i dostosowana do potrzeb osób w spektrum autyzmu oraz terapeutów. Budynki zostaną wybudowane w formie domów zeroenergetycznych – będą zasilane energią elektryczną pozyskaną z fotowoltaiki a ogrzewanie i ciepłą wodę użytkową zapewnią rekuperatory wraz z pompami ciepła. Ich cele są ukierunkowane w następujących obszarach: nauka i praca, życie codzienne, sport i rekreacja, wsparcie rodzinne.
- Zgodnie z informacją z stycznia 2023 r. Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Krakowie zakończył przebudowę budynku przy ulicy Modrzewiowej 25 na potrzeby osób ze spektrum autyzmu. Będą w nim mogli mieszkać dorośli, których rodzice ze względu na wiek i choroby, nie mogą sprawować nad nimi opieki. To pierwsza taka placówka w Polsce prowadzona przez samorząd. Będą w niej mogły przebywać 24 osoby. W budynku prowadzone są ostatnie prace wykończeniowe, konieczne jest także jego wyposażenie.
“Stworzyliśmy tym osobom możliwość przebywania w ośrodku w bardzo komfortowych warunkach. Myślę, że będzie to z korzyścią dla nich samych, ich rozwoju i funkcjonowania, ale także dla ich rodzin. Rodzice tych osób, coraz starsi, nie mają już sił opiekować się nimi. Kraków zdecydował się na stworzenie takiego ośrodka, choć koszty jego utrzymania będą wysokie. Uważamy, że powinniśmy wyjść naprzeciw środowisku rodziców osób ze spektrum autyzmu” – mówi wiceprezydent Krakowa Andrzej Kulig. Dodał, że obok budynku jest duży ogród, w którym jego mieszkańcy będą mogli odpoczywać.
Specjaliści podkreślają, że dla osób ze spektrum autyzmu, które skończyły edukację szkolną w zasadzie nie ma odpowiedniej oferty pomocy. “W Polsce nie ma miejsc pobytu stałego czy miejsc życia, jak my je nazywamy, dla osób z autyzmem. Szczególnie potrzebują tego dorośli, których rodzice już zestarzeli się, są schorowani i nie mogą sprawować takiej opieki, jakiej te osoby wymagają” – mówi Alina Perzanowska prezes Stowarzyszenia Wspólnota Nadziei, które od lat zabiegało o utworzenie takiego ośrodka.
Takie miejsca jak ośrodek przy Modrzewiowej mają zmienić sytuację osób ze spektrum autyzmu. “To będzie bardzo nowoczesne miejsce w cichym i zacisznym zakątku” – mówi dyrektor krakowskiego MOPS Witold Kramarz.
Osoby, które tu trafią będą korzystać z pokoi z łazienkami, świetlicy, sal terapeutycznych, stołówki i ogrodu. Będą mieć zapewnioną opiekę pielęgniarek, terapeutów i psychologów. Planowane są zajęcia dzienne, także dla dorosłych ze spektrum autyzmu, którzy nie mieszkają na stałe w domu.
Mieszkalnictwo integracyjne francuskie
Habitat inclusif – mieszkalnictwo sprzyjające włączeniu społecznemu
Przedstawiamy w ramach dyskusji nad wypracowaniem rozwiązań systemowych dotyczących rozwiązania kwestii mieszkaniowych osób z niepełnosprawnościami rozwiązania francuskie.
Projekt mieszkalnictwa socjalnego i współdzielonego, integracyjnego został zdefiniowany we Francji w ustawie z dnia 23 listopada 2018 r. o rozwoju mieszkalnictwa, rozwoju i transformacji cyfrowej (ustawa ELAN). Jest on przedmiotem specjalnego finansowania: integracyjnego pakietu mieszkaniowego lub indywidualnego świadczenia socjalnego.
Mieszkalnictwo integracyjne zapewnia dodatkowy, uzupełniający – obok „domu” i opieki instytucjonalnej – dostępny sposób na zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych osób z niepełnosprawnościami. Obejmuje mieszkania, domy, w których mieszkańcy mieszkają sami, w parze lub w kilka osób i co do zasady chcą wspólnie spędzać czas ze sobą i innymi osobami. Różne integracyjne rozwiązania mieszkaniowe charakteryzują się indywidualnymi przestrzeniami mieszkalnymi i wspólnymi przestrzeniami mieszkalnymi w środowisku, które jest dostosowane, bezpieczne i sprzyja interakcjom społecznym.
Są one przeznaczone dla osób starszych i z niepełnosprawnościami, które chcą
mieszkać z innymi osobami, a miejsce utworzone jest ich głównym miejscem
zamieszkania. Tej formie „życia w grupie” towarzyszy projekt życia
społecznego i wspólnego.
W projekcie tym zostało ujęte przede wszystkim to, że mieszkańcy mają własne zakwaterowanie blisko siebie lub własną indywidualną przestrzeń życiową (w przypadku wspólnego zakwaterowania) i dzielą wybrany przez siebie czas, wspólne przestrzenie życiowe i usługi z innymi mieszkańcami, w szczególności usługi przydatne w ich projekcie życia społecznego i wspólnego życia.
W tego typu mieszkaniach mieszkańcy mogą uzyskać pomoc w zakresie wspólnego życia poprzez interwencję profesjonalisty odpowiedzialnego za prowadzenie, koordynowanie lub regulowanie wspólnego życia, zarówno w domu, jak i poza nim.
- W ustawie przewidziano tzw. koordynatora życia społecznego i wspólnego, którego wynagrodzenie finansowane jest z tzw. pakietu mieszkaniowego lub ze środków pomocy społecznej, i który odgrywa rolę organizatora wspólnego życia, nie tylko między mieszkańcami, ale także między mieszkańcami a ich otoczeniem, sąsiadami, krewnymi, lokalnymi usługami itp.
Pomoc profesjonalisty zależy od treści projektu społecznego i przyjętego modelu wspólnego życia, który mieszkańcy wspólnie budują.
Podobnie jak w każdym domu lub środowisku życia, mieszkańcy z niepełnosprawnością lub utratą niezależności mogą zażądać lub nadal korzystać także ze zindywidualizowanego wsparcia. Wsparcie to jest zapewniane przez służby socjalne i medyczne, zgodnie z ich własnym spersonalizowanym planem pomocy (tworzonym często na etapie „wydawania orzeczenia o niepełnosprawności”).
Dom, mieszkania są zintegrowane ze społecznością, w środowisku, które ułatwia uczestnictwo w życiu społecznym i obywatelskim oraz zmniejsza ryzyko izolacji. Różne usługi (usługi publiczne, transport, sklepy, usługi zdrowotne, socjalne i medyczne) znajdują się w pobliżu takich domów, mieszkań.
Dom czy mieszkanie integracyjne to zwykłe mieszkanie – umeblowane lub nieumeblowane, ale dostosowane do potrzeb konkretnych zamieszkujących je osób, zaprojektowane tak, aby umożliwić każdemu mieszkańcowi życie indywidualne, społeczne i wspólne, zarówno w domu, jak i poza nim.
Kto kwalifikuje się do mieszkania integracyjnego?
Opierając się na zasadzie wolnego wyboru, mieszkania integracyjne nie są częścią żadnego społecznego ani medyczno-socjalnego systemu skierowań:
- W przypadku osób niepełnosprawnych przyjęcie do mieszkania integracyjnego nie jest uzależnione od skierowania przez instytucję socjalną. Przyszły mieszkaniec wybiera mieszkanie integracyjne.
- W przypadku osób starszych wejście do mieszkania integracyjnego nie jest uzależnione od skierowania medycznego lub społecznego ani oceny ich sytuacji. Osoba starsza wybiera ten rodzaj zakwaterowania.
Niekwalifikowanie się do zasiłku wyrównawczego z tytułu niepełnosprawności lub zindywidualizowanego dodatku na samodzielność nie jest kryterium wykluczenia z mieszkalnictwa integracyjnego, pod warunkiem, że model ekonomiczny pozwala na funkcjonowanie projektu.
Kim są wykonawcy integracyjnych projektów mieszkaniowych?
Istnieje wiele różnych rodzajów wykonawców. Każdy podmiot prawny może stworzyć projekt mieszkaniowy sprzyjający włączeniu społecznemu. Przykłady obejmują: stowarzyszenia reprezentujące użytkowników lub rodziny, władze lokalne, publiczne organy współpracy międzygminnej, właścicieli lokali socjalnych, dostawców usług osobistych, zarządzających placówkami i usługami medyczno-społecznymi, towarzystwa zarządzające nieruchomościami, towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych itp.
Sukces tych projektów jest często związany z zaangażowaniem samych ludzi, a także lokalnych partnerów. Najczęściej zaangażowani są: władze lokalne, właściciele nieruchomości i podmioty zaangażowane w zaspokajanie indywidualnych potrzeb osób z niepełnosprawnościami czy osób starszych. Wdrażanie mieszkalnictwa sprzyjającego włączeniu społecznemu wymaga
zmobilizowania wielu partnerów o różnych i uzupełniających się umiejętnościach oraz pracy w ramach sieci.
Centrum monitorowania mieszkalnictwa sprzyjającego włączeniu społecznemu
Narodowa Kasa Solidarności na rzecz Autonomii (CNSA), Dyrekcja Generalna ds. Spójności Społecznej (DGCS) oraz Dyrekcja ds. Mieszkalnictwa, Urbanistyki i Krajobrazu (DHUP) współprzewodniczą Krajowemu Centrum Monitorowania Mieszkalnictwa Włączającego, punktowi odniesienia dla promocji rozwoju projektów mieszkaniowych sprzyjających włączeniu społecznemu. CNSA zapewnia wsparcie techniczne i finansowe dla wdrażania tego podejścia. Konferencje organów finansujących mieszkalnictwo sprzyjające włączeniu społecznemu, prowadzone i kierowane są przez Conseils départementaux (rady departamentalne), określają one lokalne strategie rozwoju tej oferty.
Utworzenie Krajowego Centrum Monitorowania Mieszkalnictwa Integracyjnego było jednym ze środków podjętych przez Międzyresortowy Komitet ds. Niepełnosprawności (CIH) w dniu 2 grudnia 2016 r.
Skupia ono wszystkich zaangażowanych partnerów: stowarzyszenia, przedstawicieli władz lokalnych i organy instytucjonalne. Jego misją jest promowanie rozwoju integracyjnych formuł mieszkaniowych, w szczególności poprzez rozpowszechnianie inspirujących praktyk lub tworzenie i dostarczanie narzędzi dla twórców projektów.
Model mieszkalnictwa wspomaganego
Ważnym tematem, który w ostatnim czasie jest często poruszany i który budzi wiele emocji jest model mieszkalnictwa wspomaganego prezentowany jako remedium dla rozwiązania obecnej bardzo trudnej sytuacji życiowej dorosłych osób z niepełnosprawnościami. W jego opracowanie zaangażowane są różne instytucje państwowe, samorządowe, fundacje, stowarzyszenia. Na rozwiązanie kwestii „mieszkaniowych” czekają tysiące osób z niepełnosprawnościami i ich
rodzin. Często jednak w dyskusjach, postulatach jedne rozwiązania przeciwstawiane są innym. Ale czy to na pewno właściwa droga? Czy koniecznie dana koncepcja musi okazać się tą właściwą?
Po analizie rozwiązań systemowych przyjętych w innych krajach Unii Europejskiej, odpowiedź na powyższe pytanie jest jedna: Wprowadzając stosowne regulacje należy dopuścić różnorakie rozwiązania umożliwiające osobom z niepełnosprawnościami dokonanie wyboru odnoszącego się do miejsca ich życia i osób z jakimi to miejsce chcą dzielić.
Każda osoba z niepełnosprawnością, a w szczególności osoba w spektrum autyzmu, powinna mieć możliwość zamieszkania w strukturze zaadaptowanej do jej potrzeb, zamieszkania w miejscu bezpiecznym, odpowiednio zaprojektowanym, wyposażonym, które umożliwia jej życie we wspólnocie, socjalizację. Dopuszczalne „miejsca do zamieszkania” powinny być więc maksymalnie zróżnicowane i elastyczne.
Dodatkowo takie dostosowane, „szyte na miarę” miejsca, nie powinny być oddalone od miejsca dotychczasowego życia osoby wspomaganej, a przede wszystkim, miejsca te powinny mieć zapewnione finansowanie (na etapie ich powstawania oraz w całym okresie ich funkcjonowania). Zasady finansowania powinny być jasne i precyzyjne. Wraz z wypracowaniem modelu dotyczącego rozwiązania kwestii mieszkalnictwa wspomaganego powinna powstać instytucja wyposażona w odpowiedni budżet, która to finansowanie zagwarantuje. Jednocześnie procedury, ażeby miejsca takie rzeczywiście regularnie powstawały i działały, powinny być maksymalnie uproszczone.
Popieramy więc rozwiązania systemowe, które będą jak najmniej kazuistyczne, pozwalające na uwzględnienie potrzeb jak najszerszego grona osób z niepełnosprawnościami. Rozwiązania, w których zapewnione będzie stosowne finansowanie projektów realizowanych w ramach przyjętych regulacji, rozwiązania, które będą proste do realizacji.
BUDOWA DOMU DLA GIGANTÓW
- SZUKAMY DOBRYCH WZORCÓW
- Fundacja „Żyć z autyzmem” w Lublinie została powołana przez rodziców dorosłych osób z zaburzeniami ze spektrum autyzmu, zatroskanych przyszłością swoich niesamodzielnych dzieci i świadomych, że już wkrótce nie będą w stanie opiekować się nimi osobiście.Celem Fundacji jest wybudowanie i prowadzenie ośrodka w postaci domu lub mieszkań, dającego ludziom z autyzmem możliwość stałego zamieszkania lub czasowego pobytu, zapewniającego im odpowiednią opiekę, a także organizowanie terapii, rehabilitacji, edukacji lub pracy.
Czytaj więcej
- Kolejnym wzorcem jest Fundacja Dom Autysty w Poznaniu założona przez grupę rodziców nastolatków, uczęszczających do szkoły dla dzieci z autyzmem w Ośrodku Szkolno – Wychowawczym im. Z. Tylewicza w Poznaniu. Głównym ich celem jest zabezpieczenie przyszłości całkowicie niesamodzielnych autystycznych dzieci – po ukończeniu edukacji, a przede wszystkim w okresie po śmierci rodziców. placówka będzie otwarta także na inne dorosłe osoby z autyzmem. Chcą prowadzić dzienne zajęcia dla osób z Poznania i okolic, organizować pobyty wytchnieniowe, wspierać w znalezieniu pracy tych, którzy będą w stanie ją podjąć, animować życie kulturalne ludzi z autyzmem. Miasto Poznań przekazało fundacji w użytkowanie wieczyste ziemię pod ich placówkę, zdobyli dofinansowanie do jej budowy z funduszy unijnych. Pieniądze na wkład własny zebrali podczas akcji charytatywnych. Kolejnym zadaniem, które sobie postawili, jest propagowanie wiedzy o autyzmie, przede wszystkim w ich lokalnym środowisku – w Poznaniu i Wielkopolsce.
- Godną uwagi jest Wspólnota L’Arche Warszawa. Funkcjonuje ona jako jeden z nowych modeli L’Arche. Prowadzi punkt wsparcia dla 25 osób z niepełnosprawnością intelektualną. Asystenci towarzyszą osobom z niepełnosprawnością i ich rodzinom w ich miejscu zamieszkania i środowisku lokalnym kilka godzin w tygodniu poprzez różne spotkania, w czasie których niosą wsparcie w codziennych sprawach bytowych. W ramach asystentury osoby z niepełnosprawnością uzyskują pomoc w załatwianiu spraw w urzędach, podczas wizyt u lekarzy i specjalistów, w znalezieniu i utrzymaniu pracy, korzystaniu z instytucji kultury i mają okazję uczyć się poruszania po mieście. Asystenci i osoby z niepełnosprawnością budują także przyjacielskie relacje i wspólnie spędzają czas wolny. Działania Punktu Wsparcia dofinansowywane są ze środków PFRON w ramach projektu „Razem możemy więcej”. Od lipca 2017 roku dom Fundacji L’Arche przy ul. Kockiej w Warszawie – Radość posiada status placówki całodobowej opieki dla osób z niepełnosprawnością. Od stycznia 2018, dzięki dotacji PFRON w domu prowadzone są treningi mieszkaniowe. Ich celem jest zwiększenie samodzielności osób z niepełnosprawnością, a w szczególności umożliwienie i wspomaganie niezależnego funkcjonowania, aktywizacja społeczna, nabywanie, rozwijanie i podtrzymywanie umiejętności niezbędnych do bardziej samodzielnego życia. Dom wspólnoty stał się rodzinnym domem pomocy, w którym na stałe zamieszkało 6 osób z niepełnosprawnością intelektualną. Warto nadmienić, iż Fundacja L’Arche stara się również edukować na temat niepełnosprawności. Zajęcia na temat niepełnosprawności są prowadzone w dwóch formułach. Pierwsza to teatr lalek z niepełnosprawnością: „Zmieniamy świat serce po sercu” . Druga to zajęcia twórcze o charakterze integracyjnym, w których mogą uczestniczyć dzieci, młodzież i dorośli wraz z osobami z niepełnosprawnością intelektualną. W ramach pracowni terapeutycznej osoby z niepełnosprawnością intelektualną uczestniczą w zajęciach rękodzielniczych, ceramicznych, tanecznych oraz zajęciach rozwijających umiejętności społeczne. Prace powstałe podczas warsztatów można obejrzeć w ich internetowej galerii.
Wspólnota L’Arche działa w Polsce również w innych miastach Polski, gdzie wybudowała lub jest w trakcie budowy małych domów mieszkalnych dla osób z niepełnosprawnością. Dom Effatha w Śledziejowicach – to pierwszy dom wspólnoty L’ARCHE w Polsce. Łącznie mieszka w nim 6 osób z niepełnosprawnością intelektualną wraz z asystentami, którzy sprawują nad nimi całodzienną opiekę i towarzyszą w codziennych czynnościach. Dom Emaus w Wieliczce – drugi dom wspólnoty mieści się przy ul. Gwarków w Wieliczce. Na stałe mieszka tu 5 osób z niepełnosprawnością intelektualną. Wspólnie z towarzyszącymi im asystentami tworzą miejsce pełne zrozumienia, miłości i akceptacji drugiego człowieka takim, jaki jest.
- „Dom Marzeń” jest inwestycją w Gdyni, która daje osobom z niepełnosprawnością intelektualną szansę na usamodzielnienie oraz godne warunki zamieszkania, poprzez Zespół Mieszkalnictwa Wspieranego. „Dom Marzeń” to także Środowiskowy Dom Samopomocy, gdzie osoby z niepełnosprawnością intelektualną znajdą miejsce dziennego pobytu i wsparcia terapeutycznego. W obiekcie znajdą się m.in.:
• kondygnacja podziemna – pomieszczenia pomocnicze;
• parter – lokale usług osiedlowych o charakterze komercyjnym – czynsz przeznaczony będzie
w całości na pokrycie kosztów eksploatacji budynku w tym w szczególności na utrzymanie mieszkań wspieranych.
• I Piętro – Środowiskowy Dom Samopomocy dla około 30 osób z niepełnosprawnością intelektualną.
• II i III piętro – Zespół Mieszkalnictwa Wspieranego.
- Fundacja Nasz Przyjazny Dom w Sopocie powstała aby wspierać osoby z niepełnosprawnościami intelektualnymi w samodzielnym życiu. Jest to miejsce, w którym buduje się nowe standardy i łamie stereotypy związane z funkcjonowaniem takich osób. Wspierają swoich podopiecznych w uzyskaniu samodzielności życiowej dostosowanej do ich możliwości w atmosferze zaufania, cierpliwości, empatii i uczciwości. W Domu tym zapewniają dorosłym osobom z niepełnosprawnościami intelektualnymi:
• mieszkanie
• rehabilitację fizykalną w istniejącym na terenie ośrodka centrum rehabilitacji Reha Sopot
• rehabilitację społeczną, dzięki której osoby z niepełnosprawnością mogą uczestniczyć w pełni aktywnie w życiu społecznym
Środkiem do osiągnięcia niezależności jest przede wszystkim praca z fantastycznym zespołem Asystentów. Wspierają oni Podopiecznych w wyrabianiu zaradności osobistej i aktywności społecznej ich Mieszkańców. Codzienna praca w postaci samodzielnego przyrządzania posiłków, czy towarzystwo podczas zakupów pozwala na samodzielne pełnienie funkcji społecznych w codziennym życiu. Dom daje wolność i przestrzeń życiową sprzyjającą budowaniu niezależności. Podopieczni Nasz Przyjazny Dom rozwijają również swoje niezwykłe talenty w atmosferze otwartości, wolności osobistej i we wzajemnym wsparciu. Budowanie i rozwijanie niezależności osobistej to nie wszystko. Dom dba o rozwój zawodowy osób z niepełnosprawnościami, dlatego aktywizuje Podopiecznych w ramach działalności gospodarczych prowadzonej przez Fundację.
- Fundacja Wspólnota Nadziei w Bolechowicach, jest pozarządową Organizacja Pożytku Publicznego, która od 1998 r. wspiera osoby dorosłe w spektrum autyzmu i ich rodziny. Od 2005 r. prowadzimy w Więckowicach koło Krakowa Farmę Życia, pierwsze w Polsce miejsce pobytu stałego dla osób dorosłych w spektrum autyzmu. Ich centrum aktywności jest miejscem terapii, rehabilitacji, pracy i aktywizacji zawodowej dla kilkudziesięciu osób z zaburzeniami w spektrum autyzmu. Prowadzą również działalność szkoleniową z zakresu wiedzy o autyzmie. Ich Małopolski Dom Pomocy Społecznej „Na Farmie Życia” (MDPS) rozpoczął działalność 16 sierpnia 2012 roku. Powstał w wyniku przekształcenia Rodzinnego Domu Pomocy prowadzonego przez Fundację Wspólnota Nadziei na zlecenie Gminnego Ośrodka Pomoc Społecznej w Zabierzowie w latach 2008-2012. Obecnie mieszka w nim 10 osób z autyzmem i niepełnosprawnością intelektualną. Mieszkańcy korzystają z kondygnacji parterowych dwóch budynków na Farmie Życia. Mają do dyspozycji jednoosobowe pokoje z łazienkami i wspólne pomieszczenia dzienne. Całodobową opiekę sprawują opiekunowie (asystenci wspierający). Dom zatrudnia także pracownika socjalnego oraz terapeutkę. Opiekę medyczną świadczą: lekarz psychiatra, lekarz pierwszego kontaktu, pielęgniarka. Mieszkańcy korzystają z zajęć dziennych prowadzonych przez trenerów-terapeutów Dziennego Centrum Aktywności. Wyżywienie dostarczane jest przez firmę cateringową. Fundacja Wspólnota Nadziei prowadzi MDPS w ramach działalności odpłatnej statutowej. Odpłatność za pobyt w MDPS dokonywana jest na zasadach obowiązujących w innych domach pomocy zgodnie z ustawą o pomocy społecznej.
- Środowiskowy Dom Samopomocy “Nasz Bezpieczny Świat” (typ D) dla 12 osób z niepełnosprawnościami sprzężonymi – pierwszy taki w Warszawie przy ulicy Odolańskiej. Został on założony przez Fundację na Rzecz Osób z Niepełnosprawnościami “Nasz Bezpieczny Świat”. Celami Fundacji są:
• Prowadzenie dziennych ośrodków wsparcia i placówek całodobowego wsparcia dla Osób z Niepełnosprawnością Intelektualną i Niepełnosprawnościami Sprzężonymi, szczególnie dla tych, dla których nie ma dostępnych propozycji aktywności, rehabilitacji, terapii i opieki.
• Prowadzenie, w ramach realizacji celów statutowych, szkoleń i kursów o charakterze niedochodowym.
• Podejmowanie działalności informacyjnej i wydawniczej o charakterze niedochodowym i służącej realizacji celów statutowych.
• Prowadzenie działalności kulturalnej i sportowej o charakterze niedochodowym przeznaczonej dla Osób z Niepełnosprawnościami, ich rodzin i opiekunów.
• Wspieranie wszelkiej aktywności Osób z Niepełnosprawnościami oraz wszelkich form samopomocy wzajemnej wśród Osób z Niepełnosprawnościami, ich rodzin i opiekunów.
• Wspieranie Osób z Niepełnosprawnościami oraz ich rodzin i opiekunów w tym zatrudnienie asystenta wspierającego Osobę z Niepełnosprawnościami.
• Podejmowanie inicjatyw o charakterze systemowym i legislacyjnym w obszarze zainteresowania Fundacji.
• Współpraca z władzami samorządowymi i organizacjami pozarządowymi w zakresie wymienionych w celach działania Fundacji.
- Wspólnota Domowa dla Dorosłych Osób z Autyzmem im. Arama Rybickiego w Gdańsku jest specjalistycznym domem w przestrzeni miejskiej, w społeczności lokalnej, zbudowanej przez Stowarzyszenie Pomocy Osobom Autystycznym. Od roku 2019 działa w ramach programu OZA – TESTOWANIE GDAŃSKIEGO MODELU WSPARCIA DLA DOROSŁYCH OSÓB Z AUTYZMEM i realizuje 6-cio dobowe treningi mieszkalnictwa dla 14 osób. Po zakończeniu programu przekształci się w specjalistyczny Dom Pomocy Społecznej dla osób z autyzmem nowego typu i stanie się miejscem stałego zamieszkania. Wspólnota Domowa zapewnia uczestnikom całodobowe usługi bytowe, opiekuńcze i terapeutyczne. Uwzględnia ich indywidualne potrzeby, wolność, intymność, godność i poczucie bezpieczeństwa. Warunki życia nie przypominają tradycyjnych domów pomocy społecznej, są raczej zbliżone do domowych. Zindywidualizowane podejście uwzględnia potrzeby i ograniczenia mieszkańców, którzy dostają tyle wsparcia, ile jest konieczne oraz tyle samodzielności, ile jest możliwe. Uczestnikami jest 14 dorosłych osób z autyzmem i niepełnosprawnością intelektualną powyżej 24 roku życia, kobiet i mężczyzn, w znacznym stopniu niesamodzielnych, wymagających pomocy w czynnościach dnia codziennego. Osoby te w życiu codziennym zależne są od pomocy innych i często przejawiają poważne problemy z komunikowaniem się, mają epilepsję, nadwrażliwość na bodźce, zaburzenia snu oraz poważne problemy z zachowaniem, takie jak agresja, autoagresja, czy zachowania destrukcyjne. Uczestnicy są mieszkańcami Gminy Gdańsk i na co dzień mieszkają w domach rodzinnych oraz uczęszczają do Centrum Aktywizacji Zawodowej i Społecznej dla Dorosłych Osób z Autyzmem w Gdańsku lub Specjalistycznego Domu Samopomocy dla Osób z Autyzmem. Z uczestnikami pracują pełni entuzjazmu i kompetentni terapeuci – psycholodzy i pedagodzy oraz opiekunowie, którzy stale podnoszą swoje umiejętności. Ich praca podlega superwizji prowadzonej przez certyfikowanego superwizora. Budynek Wspólnoty Domowej jest ulokowany na trzech poziomach o całkowitej powierzchni netto 1344 m.kw. Obecnie tylko jeden poziom domu jest użytkowany przez Wspólnotę Domową, a pozostałe dwa poziomy są wynajmowane, do czasu spłacenia kredytu, który Stowarzyszenie musiało zaciągnąć w celu dokończenia budowy. Pomimo to uczestnicy mają do swojej dyspozycji indywidualne pokoje wraz z łazienkami, salę do zajęć wspólnych, dużą jadalnię, siłownię oraz przed budynkiem ogród sensoryczny z instrumentami. Każdy z uczestników ma dostosowany do swoich potrzeb:
1. Indywidualny Plan Działań (IPD), aktualizowany co pół roku w oparciu o diagnozę funkcjonalną, uwzględniający rozwijanie kompetencji komunikacyjnych i społecznych oraz samoobsługi.
2. Indywidualny system motywacyjny
3. Indywidualne dzienne i tygodniowe plany, uwzględniające obowiązki, rozrywki.
Wiodącą terapią stosowaną w placówce jest terapia behawioralna. Czas mieszkańców jest zorganizowany w oparciu o indywidualne i grupowe plany.
Warto wspomnieć, że Stowarzyszenie Pomocy Osobom Autystycznym podjęło się drugiej budowy Wspólnoty Domowej dla Dorosłych Osób z Autyzmem.
- Przełomem jest nowoczesny i estetyczny obiekt Przy ul. Żwirki i Wigury 10 w Kaliszu, który powstał i ma służyć dorosłym mieszkańcom Kalisza z niepełnosprawnościami. Budowę Centrum dofinansowano ze środków Funduszu Solidarnościowego w ramach resortowego Programu Ministra Rodziny i Polityki Społecznej pod nazwą „Centra opiekuńczo-mieszkalne”, Moduł I – utworzenie obiektu centrum, tzw. bazy lokalowej i jej wyposażenia.
“Wsparcie osób niepełnosprawnych jest dla nas priorytetem, bo to konstytucja pokazuje, że osoby potrzebujące wsparcia powinny być otoczone wyjątkową opieką państwa i to staramy się czynić. Fundusz Solidarnościowy, z którego realizujemy zasadniczo trzy bardzo ważne programy: asystencja osób niepełnosprawnych adresowana dla samorządów, środki adresowane także dla organizacji samorządowych, to także opieka wytchnieniowa i tutaj centra opiekuńczo-mieszkalne. W skali całego kraju blisko 300 milionów złotych przeznaczyliśmy na to, aby te centra powstawały. Podpisane są ponad 102 umowy, ale to centrum, które dzisiaj oddajemy, jest 22. centrum na terenie kraju, które będzie już funkcjonowało i jednym z pięciu na terenie Wielkopolski. Każdego roku, przez 5 lat, będziemy przekazywali środki na jego utrzymanie. Na ten rok będzie to kwota 1 590 000 zł “– powiedziała Marlena Maląg, Minister Rodziny i Polityki Społecznej. Centrum opiekuńczo-mieszkalne w Kaliszu posiada 40 miejsc w trybie dziennym i dwa miejsca w trybie całodobowym. Osoby niepełnosprawne będą miały tu zapewnioną odpowiednią opiekę, terapię, wsparcie psychologiczne oraz rehabilitację. Całkowity koszt projektu wyniósł ponad 3,5 mln złotych. Dofinansowanie z Funduszu Solidarnościowego wyniosło blisko 2,9 mln złoty.
Nasza Fundacja – Fundacja Giganci popiera starania o sensowne finansowanie działania wymienionych placówek. Obecne uregulowania prawne są bardzo niekorzystne, dlatego w Polsce w znikomej ilości powstają małe placówki całodobowej opieki nad dorosłymi autystami i innymi całkowicie niesamodzielnymi osobami niepełnosprawnymi. W krajach zachodnich właśnie takie małe domy są podstawą opieki nad dorosłymi autystami. Popierany jest tam i konsekwentnie wdrażany proces deinstytucjonalizacji, czyli odchodzenia od modelu wsparcia opartego na wielkich instytucjach opiekuńczych na rzecz wsparcia w środowisku lokalnym.
O zmianę przepisów w prawie stara się Porozumienie Autyzm Polska.
Załączniki:
1/ Koncepcja-Wspólnoty-Domowej-dla-Dorosłych-Osób-z-Autyzmem
2/ Formularz_kwalifikowania-do-specjalistycznego-wsparcia
3/ Sposób-obliczania-etatów-i-wskaźników-Wspólnota-Domowa
źródło:
Środowisko osób z niepełnosprawnościami łączy swoje siły w walce o prawo do godnego życia dla siebie i swoich dzieci!
Apeluje do Posłanek i Posłów na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej o pilne działania w zakresie mieszkalnictwa dorosłych i niesamodzielnych osób z autyzmem, niepełnosprawnością intelektualną oraz sprzężonymi niepełnosprawnościami.
Wspólne postulaty zostały także przedstawione podczas konferencji prasowej Porozumienia Autyzm-Polska, która odbyła się 11.01.2023, o godz.11.00, przy ul. Ondraszka 3 w Warszawie, w siedzibie Fundacji Synapsis.
Zapis konferencji
https://www.youtube.com/watch?v=dRvtBB8BIJk
Treść apelu:
Apel-do-polityków Porozumienie-AUTYZM-POLSKA
Podsumowując Nasza Fundacja – Fundacja Giganci w szczególności pragnie rozpowszechnić ideę małych domów o charakterze rodzinnym, by stały się dostępną formą wsparcia dla dorosłych osób z autyzmem i osób z niepełnosprawnością. Wzorce małych domów mieszkalnych, które powstały lub powstają “ładują nasze baterie” i dają pewność, że wszystko jest możliwe. Możemy i My:) To bardzo istotny rozdział w Naszym życiu – życiu Rodziców/ Opiekunów Osób z Niepełnosprawnościami i samych Naszych Dzieci. Samodzielność i bezpieczeństwo Naszych Dorosłych Pociech jest kwestią najpilniejszą. Fundamentem tej ogromnej inwestycji – Dom Dla Gigantów jest wielka potrzeba dla Naszych Podopiecznych, a determinacja będzie dawała nam tylko siłę i nieocenione wsparcie na co dzień, aby to przedsięwzięcie z wielkim sukcesem zrealizować. Trzymajcie kciuki i wspierajcie!
Naszymi priorytetami zapewne będą:
• stworzenie takiego ogniska domowego w Domu dla Gigantów, aby był traktowany przez jego mieszkańców jako ich drugi, nowy Dom!
• dobrostan i dobra jakość życia mieszkańców – to podstawa istnienia i funkcjonowania Domu dla Gigantów
• przestrzenie i aktywności będą bardzo jednoznaczne i uporządkowane
• dostosowanie przestrzeni i aktywności do indywidualnych potrzeb i możliwości każdego mieszkańca
• kadra będzie posiadała stosowne umiejętności, wiedzę i predyspozycje do tworzenia przyjaznych, otwartych relacji z mieszkańcami
• domownicy będą dostawać tyle wsparcia, ile jest konieczne, tyle samodzielności, ile jest możliwe
• będziemy uwzględniać bardzo specyficzne potrzeby mieszkańców, ale również ich ograniczenia oraz potencjał rozwoju, bo każdy z nich go ma:)
Będziemy troszczyć się o mocne i szczere akcentowanie podmiotowości mieszkańców, o kameralny, domowy charakter naszego domu mieszkalnego, o wdrażanie procesu deinstytucjonalizacji, poprzez nasz jak również innych organizacji ngo wzorzec tworzenia od podstaw domu dla osób z niepełnosprawnościami. Będziemy również wspierać konieczność ustawowego zapisania tej formy zamieszkania.
Razem musimy zadbać o przyszłość osób niepełnosprawnych, w tym osób z autyzmem
“Wsparcie osób niepełnosprawnych jest dla nas priorytetem, bo to konstytucja pokazuje, że osoby potrzebujące wsparcia powinny być otoczone wyjątkową opieką państwa i to staramy się czynić. Fundusz Solidarnościowy, z którego realizujemy zasadniczo trzy bardzo ważne programy: asystencja osób niepełnosprawnych adresowana dla samorządów, środki adresowane także dla organizacji samorządowych, to także opieka wytchnieniowa i tutaj centra opiekuńczo-mieszkalne.
Czytaj więcej
Nasza Fundacja – Fundacja Giganci popiera starania o sensowne finansowanie działania wymienionych placówek. Obecne uregulowania prawne są bardzo niekorzystne, dlatego w Polsce w znikomej ilości powstają małe placówki całodobowej opieki nad dorosłymi autystami i innymi całkowicie niesamodzielnymi osobami niepełnosprawnymi. W krajach zachodnich właśnie takie małe domy są podstawą opieki nad dorosłymi autystami. Popierany jest tam i konsekwentnie wdrażany proces deinstytucjonalizacji, czyli odchodzenia od modelu wsparcia opartego na wielkich instytucjach opiekuńczych na rzecz wsparcia w środowisku lokalnym.
Porozumienie Autyzm Polska próbuje zmienić prawo
O zmianę przepisów w prawie stara się Porozumienie Autyzm Polska.
Załączniki:
1/ Koncepcja-Wspólnoty-Domowej-dla-Dorosłych-Osób-z-Autyzmem
2/ Formularz_kwalifikowania-do-specjalistycznego-wsparcia
3/ Sposób-obliczania-etatów-i-wskaźników-Wspólnota-Domowa
źródło:
Środowisko osób z niepełnosprawnościami łączy swoje siły w walce o prawo do godnego życia dla siebie i swoich dzieci!
Apeluje do Posłanek i Posłów na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej o pilne działania w zakresie mieszkalnictwa dorosłych i niesamodzielnych osób z autyzmem, niepełnosprawnością intelektualną oraz sprzężonymi niepełnosprawnościami.
Wspólne postulaty zostały także przedstawione podczas konferencji prasowej Porozumienia Autyzm-Polska, która odbyła się 11.01.2023, o godz.11.00, przy ul. Ondraszka 3 w Warszawie, w siedzibie Fundacji Synapsis.
Konferencja prasowa Porozumienia AUTYZM-POLSKA 11.01.2023
Niezależność i bezpieczeństwo naszych dorosłych dzieci z ASD
Podsumowując Nasza Fundacja – Fundacja Giganci w szczególności pragnie rozpowszechnić ideę małych domów o charakterze rodzinnym, by stały się dostępną formą wsparcia dla dorosłych osób z autyzmem i osób z niepełnosprawnością. Wzorce małych domów mieszkalnych, które powstały lub powstają “ładują nasze baterie” i dają pewność, że wszystko jest możliwe. Możemy i My:) To bardzo istotny rozdział w Naszym życiu – życiu Rodziców/ Opiekunów Osób z Niepełnosprawnościami i samych Naszych Dzieci. Samodzielność i bezpieczeństwo Naszych Dorosłych Pociech jest kwestią najpilniejszą. Fundamentem tej ogromnej inwestycji – Dom Dla Gigantów jest wielka potrzeba dla Naszych Podopiecznych, a determinacja będzie dawała nam tylko siłę i nieocenione wsparcie na co dzień, aby to przedsięwzięcie z wielkim sukcesem zrealizować. Trzymajcie kciuki i wspierajcie!
Czytaj więcej
Naszymi priorytetami zapewne będą:
• stworzenie takiego ogniska domowego w Domu dla Gigantów, aby był traktowany przez jego mieszkańców jako ich drugi, nowy Dom!
• dobrostan i dobra jakość życia mieszkańców – to podstawa istnienia i funkcjonowania Domu dla Gigantów
• przestrzenie i aktywności będą bardzo jednoznaczne i uporządkowane
• dostosowanie przestrzeni i aktywności do indywidualnych potrzeb i możliwości każdego mieszkańca
• kadra będzie posiadała stosowne umiejętności, wiedzę i predyspozycje do tworzenia przyjaznych, otwartych relacji z mieszkańcami
• domownicy będą dostawać tyle wsparcia, ile jest konieczne, tyle samodzielności, ile jest możliwe
• będziemy uwzględniać bardzo specyficzne potrzeby mieszkańców, ale również ich ograniczenia oraz potencjał rozwoju, bo każdy z nich go ma:)
Będziemy troszczyć się o mocne i szczere akcentowanie podmiotowości mieszkańców, o kameralny, domowy charakter naszego domu mieszkalnego, o wdrażanie procesu deinstytucjonalizacji, poprzez nasz jak również innych organizacji ngo wzorzec tworzenia od podstaw domu dla osób z niepełnosprawnościami. Będziemy również wspierać konieczność ustawowego zapisania tej formy zamieszkania.